Year:2018   Issue: 21   Area: Music and Health  

Sena ÇARIKCI, Nezehat Özgül ÜNLÜER, Şükrü TORUN
EFFECTS OF RHYTHMIC AUDITORY STIMULATION IMPLEMENTATION ON THE GAIT IN PARKINSON'S DISEASE: A CASE REPORT
 
Aim: Rhythmic auditory stimulation (RAS) is indicated to be useful for gait disorder in the treatment of Parkinson's disease. The aim of this report is to investigate the immediate effects of RAS, that is neurological music therapy technique, on the case with Parkinson's disease (PD) diagnosis. Method: A 49-year-old man who was diagnosed with Parkinson disease (PD) five years ago presented in this report. The time-distance characteristics of the patient's gait before the RAS implementation were examined on a 10 meter field, the functional status was assessed using the Tinetti Performance Oriented Mobility Assessment test (POMA) and the Time Up Go test (TUG). The metronome rhythm, both melodic and non-melodic, adjusted to the case's normal cadence and 10% of case’s cadence. The case was asked to walk under the four different RAS conditions in a 10-meter area. Results: As a result of the implementations, it was observed that thegait speed of the patient increased by 27.18%, the stride length increased by 4.27%, the cadence increased by 21.95%, and there was no change in POMA and TUG results. Conclusion: RAS has been found to be effective in positively on time-distance characteristics of gait person with Parkinson Disease.

Keywords: Parkinson Disease, Rhythmic Auditory Stimulation, Gait, Neurologic Music Therapy

Doi: 10.17361/UHIVE.2018.21.5

PARKİNSON HASTALIĞINDA RİTMİK İŞİTSEL STİMÜLASYON UYGULAMASININ YÜRÜYÜŞ ÜZERİNE ETKİSİ: OLGU SUNUMU
 
Amaç: Parkinson hastalığında yürüyüş bozukluğunun tedavisinde Ritmik İşitsel Stimulasyon (RİS) kullanımının yararlı olduğu belirtilmektedir. Bu yazıda Parkinson hastalığı (PH) tanısı almış bir olguda, nörolojik müzik terapi tekniği olan RİS’in, yürüyüşün zaman mesafe karakteristikleri üzerine anlık etkisi sunuldu. Yöntem: Olgu, 5 yıl önce Parkinson tanısı almış 49 yaşında erkek hastadır. RİS uygulaması öncesi hastanın yürüyüşünün zaman-mesafe karakteristikleri 10 metrelik alanda yürütülerek incelenirken, fonksiyonel durumu Tinetti Performansa Dayalı Yürüyüş Testi (TPDYT) ve Süreli Kalk Yürü Testi (SKYT) ile değerlendirildi. Olgunun normal kadansına ve kadansının %110’una ayarlanan metronom ritmi, hem melodili hem de melodisiz şekilde kulaklık yardımıyla hastaya dinletilerek, 10 metrelik alanda dört farklı RİS koşulu altında yürümesi istendi. Bulgular: Uygulamaların sonucunda olgunun yürüyüş hızının %27.18, çift adım uzunluğunun %4.27, kadansının ise %21.95 oranında arttığı, yürüyüş karakteristiklerindeki en olumlu artışın olgunun kadansının %110’una ayarlanan metronom ritminde olduğu, TPDYT ve SKYT sonucunda ise herhangi bir değişilik olmadığı görüldü. Sonuç: Olgunun sonuçları, RİS’in Parkinsonlu bireyde, yürüyüşün zaman-mesafe karakteristikleri üzerinde pozitif yönde etkili olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Parkinson Hastalığı, Ritmik İşitsel Stimülasyon, Yürüyüş, Nörolojik Müzik Terapi

Doi: 10.17361/UHIVE.2018.21.5

Tam Metin